eSSENTIALs aNGLo hELLENIc eNCYCLOPAEDIa
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΕικονοθήκηΕικονοθήκη  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 Λεσβιακοί έρωτες

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 8056
Registration date : 10/07/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Λεσβιακοί έρωτες   25.05.11 0:29



Ακόμη το όργιο έντονο και ανεπαίσχυντο
συνεχίζεται...
Έκτη μέρα σήμερα
- όσες και της Δημιουργίας -
που η βροχή
μαζί με τη γη λεσβιάζουνε.

Η πρώτη ενεργεί.
Η δεύτερη πίνει.
Πίνει
όλον τον βίαιο,
τον ορμητικό έρωτα,
που κατρακυλάει η βροχή
απ' τη σταχτιά, αιθέρια πλατωσιά της.

Και η γη τούτη της Λέσβος
-η ερωμένη σου, βροχή, μαυλίστρα -
οριζόντια ξαπλωμένη
δέχεται
την κάθετη ερωτική σου έφοδο
σιωπηλή,
πάνω στις κνήμες,
στα γὀνατα,
στα λαγόνια.

Τη δέχεται στις παραμάσχαλες σάρκες,
στα λαιμά,
στα όρθια στήθια,
ενώ εσύ, λεσβιάζοντας, βροχή,
τραγουδάς
το αιώνιο τραγούδι σου γι' αυτήν,
πότε μαλακό και λιγερό
και πότε άγριο
κι' απελπιστικά μονότονο.

Οι πύρινες μπαγκέτες που στάζουνε θάνατο,
αγγίζουν με τρομερήν αντιβοή
τα χάλκινα,
τα πνευστά,
μαζί και τα βούκινα,
της αόρατης Συμφωνικής του Διαστήματος.

Στο τέλος,
η ρευστότητα του ηδονισμού,
κυλάει και εισχωρεί
μέσ' από κώχες χνουδάτες
κι' εφτάδιπλα
δασιά σαρκώματα,
-ίσαμε
το δημιουργικό υπόστρωμα
της προαιώνιας μήτρας σου,
ω Γη!...

Κατάντικρυ
οι επάλξεις του άρχοντα Γατελούζου
μαβιές,
σταχτιές,
φορτωμένες με ιστορία,
αγωνίζονται να κρατήσουν
ακέραια
κάτω απ' την υγρήν αυτήν
ερωτικήν επίδειξη,
την ανάγλυφην αφήγηση
του παρελθόντος.

Οι ρογάτοι καρποί
αυτού του αλλόκοτου έρωτα,
μαύροι,
γυαλιστεροί,
γεμάτοι λίγδα καρποί,
κατρακυλάν
από τους ασημένιους, φουντωτούς κόρφους
της μάνας τους,
για να θρέψουν αύριο τη φτωχολογιά
για ν' ανάψουνε την καντήλα του Εσταυρωμένου,
για να φωτίσουνε το χειμώνα με τα φτωχολύχναρα
τα καλύβια
και τα ντάμια των ξωμάχων,
για να γεμίζουν τις στέρνες
με το λιγδερό τους χρυσάφι.

Έξη μέρες τώρα
το μεσημέρι μοιάζει αυγή
και η αυγή μεσόνυχτο.
Κι' ακόμη βρέχει, βρέχει,
βρέχει
χωρίς αναπαμό.
Έξη μέρες τώρα
-όσες και της Δημιουργίας
δυό θηλυκά,
η βροχή μαζί με τη γη,
ανεπαίσχυντα λεσβιάζουνε...

Νιόβη Γαβριήλ - Τριανταφύλλου.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Λεσβιακοί έρωτες
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: eSSENTIALs aNGLo hELLENIc eNCYCLOPAEDIa :: Arts :: Poetry-
Μετάβαση σε: