eSSENTIALs aNGLo hELLENIc eNCYCLOPAEDIa
 
ΦόρουμΦόρουμ  ΠόρταλΠόρταλ  ΕικονοθήκηΕικονοθήκη  Συχνές ΕρωτήσειςΣυχνές Ερωτήσεις  ΑναζήτησηΑναζήτηση  ΕγγραφήΕγγραφή  ΣύνδεσηΣύνδεση  

Μοιραστείτε | 
 

 Stainbeck John Ernst (e-books

Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
in excelsis



Αριθμός μηνυμάτων : 160
Registration date : 16/09/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Stainbeck John Ernst (e-books   06.02.10 10:49

¶νθρωποι και ποντίκια



Στο «¶νθρωποι και ποντίκια» ένα έργο της μοναξιάς, της ελπίδας και της απώλειας, ο Τζον Στάινμπεκ δημιούργησε ένα δυνατό και συγκινητικό πορτρέτο δύο ανδρών που αγωνίζονται να κατανοήσουν τη δική τους μοναδική θέση στον κόσμο την περίοδο της μεγάλης οικονομικής κατάρρευσης το 1929.

Έχοντας μόνον ο ένας τον άλλο μέσα στη μοναξιά και την αποξένωση τους, ο Τζωρτζ και ο φίλος του Λένυ, πνευματικά καθυστερημένος αλλά με μεγάλη σωματική δύναμη, ονειρεύονται, όπως συχνά κάνουν οι περιπλανώμενοι, ένα δικό τους σπίτι.

Τελικά βρίσκουν δουλειά σε ένα ράντσο στην Κοιλάδα της Σαλίνας.
Όμως η τύχη δεν θα είναι με το μέρος τους και όσα θα επακολουθήσουν θα διαψεύσουν το όνειρο για μια άλλη ζωή.

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 8056
Registration date : 10/07/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Stainbeck John Ernst (e-books   22.03.10 13:35

Το κόκκινο πουλάρι



“Ξαφνικά η Νέλυ τινάχτηκε προς τα πίσω και σχεδόν ελευθερώθηκε.

ΑπΆ τη μεριά της αποθήκης ο Τζόντι άκουσε ένα διαπεραστικό σφύριγμα σαν ουρλιαχτό, ένα ξύλο που έσπασε κι ύστερα μιαν αντρική φωνή να σκούζει. Η Νέλυ έκανε πίσω και χλιμίτρισε.

Όταν ο Τζόντι τράβηξε το χαλινάρι, έτρεξε καταπάνω του με δόντια γυμνά.
Αφησε το σκοινί και σύρθηκε στους θάμνους έξω απΆ το διάβα της.

Η διαπεραστική κραυγή ακούστηκε πάλι απΆ τις βελανιδιές κι η Νέλυ απάντησε.
ΜΆ ένα ποδοβολητό, ο επιβήτορας εμφανίστηκε κι όρμηξε προς τα κάτω, σέρνοντας ένα κομμένο σκοινί απΆ το χαλινάρι του.

Τα μάτια γυάλιζαν σαν από πυρετό. Τα ανασηκωμένα ρουθούνια του ήταν κόκκινα σαν τη φλόγα.
Το μαύρο στιλπνό του δέρμα γυάλιζε μες στη λιακάδα. Ο επιβήτορας κατέβηκε με τόση φόρα, που δεν μπορούσε να σταματήσει όταν έφτασε τη φοράδα.

ΤΆ αυτιά της Νέλυ έπεσαν πίσω. Στριφογύρισε και τον κλότσησε καθώς την πλεύριζε.
Το αρσενικό έκανε πίσω και ξαναγύρισε. Χτύπησε τη φοράδα με την μπροστινή του οπλή, και καθώς εκείνη τρίκλιζε απΆ το χτύπημα, τα δόντια του χάραξαν το σβέρκο της κι έγραψαν ένα ρυάκι αίμα.”

miRRoR



Έχει επεξεργασθεί από τον/την Admin στις 22.03.10 16:11, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 8056
Registration date : 10/07/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Stainbeck John Ernst (e-books   22.03.10 14:04

ακόμη τώρα
όταν θυμούμαι τη λεμονόστηθη μικρούλα
το χρυσαφένιο προσωπάκι που ακόμη λάμπει
ολόιδιο αστέρι το φλογισμένο της κορμί
το πληγωμένο από τη καφτερή του έρωτα σαΐτα
-πρώτη απ' όλες σε νιάτα κι ομορφιά-
θάβεται η καρδιά μου ζωντανή στα χιόνια

ακόμη τώρα
αν η παιδούλα με τα μάτια του λωτού
ερχότανε βαριά με πόθο ερωτικό της νιότης
θα την αδράξουνε τα δυο μου πεινασμένα χέρια
κι από το στόμα της θα πιω το δυνατό κρασί
όπως η κλέφτρα μέλισσα ρουφά
το μέλι από το νούφαρο

ακόμη τώρα
να την έβλεπα να κείτεται
με μάτια ορθάνοιχτα γαλαζωμέν' απ' το νυχτέρι
με μάγουλα να καίν' ως το χλωμό αφτάκι της
από τον πυρετό του χωρισμού μας
ο έρωτας μου θα τη τύλιγε με λουλουδένια δάση
κι η νύχτα θα γινότανε ο μαυρομάλλης εραστής
απάνω στο κορμί της μέρας

ακόμη τώρα
τα μάτια μου που δε τη βλέπουν πια
όλο και ζωγραφίζουνε την εικόνα της χαμένης μου παιδούλας
Ω μπούκλες χρυσαφιές
που παίζαν πάνω σε μάγουλα σαν άνθη της μαγνόλιας
Ω δέρμα ολόλευκο σαν άγραφο κατεβατό
που πάνω του τα χείλια μου γράψανε εξαίσιες ωδές
από φιλιά μα τώρα πια τίποτα δε θα γράψουν

ακόμη τώρα
ο θάνατος μου στέλνει θύμηση απ' τα ματόκλαδα
που πετάριζαν πάνω στα φωτερά της μάτια
το λεπτό κορμάκι που το δάμαζε χαρούμενα η κούραση του έρωτα
του κόρφου της τους ρόδινους ανθούς
όπως σαλεύαν απ' το πέπλο και αλίμονο
τα πορφυρά της χείλια που τα 'χα σημαδέψει με τα δικά μου

ακόμη τώρα
και στα δυο παζάρια φλυαρούν για την αδυναμία της
που είχε τόση δύναμη να μ' αγαπήσει
άνθρωποι μικροί που αγοράζουν και πουλούνε για λεφτά
σκλάβοι του παρά ζαρώνουνε με πονηρά σακουλιασμένα μάτια
όμως κανένας πρίγκηπας που διαφεντεύει θαλασσινές πολιτείες
δεν αξιώθηκε μαζί της να πλαγιάσει
μοναχική μικρούλα μου ταίριασες πάνω μου σα φόρεμα χυτό
παιδούλα μου

ακόμη τώρα
λαχταρώ το χάδι απ' τα σκιστά της βελουδένια μάτια
τα χαμογελαστά θλιμμένα μάτια
που κλείνοντας τα ματόκλαδα ρίχναν ίσκιον απαλό
σαν να της φανερώνανε μιαν άλλην όψη ομορφιάς
λαχταρώ τα δροσερά και μυρωμένα χείλια
τα κατσαρά μαλλιά σα τον καπνό ανάερα
δάχτυλα ξωτικα
γέλιο από πράσινα πετράδια

ακόμη τώρα
θυμούμαι την ήσυχη μιλιά σου
οι δυο ψυχές μας ενωμένες
το χέρι σου χάιδευε τα μαλλιά μου
τα χείλια σου πλάι στα δικά μου χείλια
τα τριγύριζαν ζωντανές οι θύμησες
είδα τις ιερές χορεύτριες της Ράτι
να δίνουνται στον έρωτα στου φεγγαριού τη χάση
έπειτα να ξαπλώνουν σε χαλιά κάτ' από χρυσό λυχνάρι
και να κοιμούνται ξέγνοιαστες καθέμια όπως λάχει

ακόμη τώρα
μ' αρέσει να μιλω με τους σοφούς
που δώσανε τα νιάτα τους στη σκέψη
όμως ακούγοντας τα λόγια τους δε βρήκα
τη νοστιμάδα που 'χαν τα λογάκια της παιδούλας μου
ανάκατο ψιθύρισμα προτού μας πάρει ο ύπνος
σοφά λογάκια έξυπνα λογάκια
που κυλούσανε σα το νερό
και τα ζωήρευε η θέρμη της αγάπης

ακόμη τώρα
θυμούμαι πως αγάπησα τα κυπαρίσια και τα ρόδα
τα γαλανά ψηλά βουνά τα γκρίζα βοσκοβούνια
και τον αχό της θάλασσας
μια μέρα είδα παράξενα μάτια
χέρια πεταλούδας τρυγόνια που πετούσανε
για χάρη μου μες από τα θυμάρια
και τα παιδιά λουζόντανε μέσα σε ποταμάκια

ακόμη τώρα
ξέρω πως χάρηκα θερμή τη γεύση της ζωής
πίνοντας από χρυσοπράσινα κροντήρια
στο μεγάλο πανηγύρι κάποιαν εποχή παλιά
που έσβησε πια και πάει
ατένισα λευκότατο καθώς αναδινόταν
μες από τη παιδούλα μου
το προαιώνιο φως
... ... ...

Απ το βιβλίο ''Ο Δρόμος Με Τις Φάμπρικες''
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Stainbeck John Ernst (e-books
Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
 :: eSSENTIALs aNGLo hELLENIc eNCYCLOPAEDIa :: Arts :: Poetry-
Μετάβαση σε: